Καθώς το χάσμα μεταξύ του νόμου και του πώς η τεχνολογία και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης χρησιμοποιούνται στο χώρο εργασίας συνεχίζει να διευρύνεται, πώς είναι δυνατόν για τους εργαζόμενους και τους εργοδότες να κατανοήσουν καλύτερα τι είναι και τι δεν είναι αποδεκτό όσον αφορά την παρακολούθηση;
Ο επιταχυνόμενος ρυθμός των τεχνολογικών εξελίξεων σημαίνει ότι οι εργαζόμενοι έχουν πλέον πρόσβαση σε περισσότερα εργαλεία από ποτέ, όπως κινητές συσκευές και τα social media. Ενώ η χρήση αυτών μπορεί να είναι ευεργετική, οι εργοδότες θέλουν να εξασφαλίσουν ότι αυτός ο τρόπος εργασίας δεν θα τους εκθέσει σε απρόβλεπτους κινδύνους. Αυτές θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν τη διαρροή εμπιστευτικών πληροφοριών, θέματα ασφάλειας, της ιδιωτικής ζωής και την ευθύνη για τα σχόλια ή τις δράσεις των εργαζομένων.
Ως εκ τούτου, οι εργοδότες έχουν νόμιμους λόγους για τον καθορισμό ορίων και αποδεκτά πρότυπα χρήσης. Μπορεί, επίσης, να είναι συνετή η παρακολούθηση των πληροφοριακών συστημάτων για να μάθουν τι κάνουν πραγματικά οι υπάλληλοί τους και πώς το κάνουν. Ενώ η τεχνολογία μπορεί αναμφίβολα να το κάνει αυτό (οι περισσότεροι άνθρωποι θα σοκαριστούν από αυτό μπορούν να δουν ομάδες πληροφορικής), οι εργοδότες θα πρέπει να έχουν και την επίγνωση των νομικών συνεπειών.
