Ένα πειραματικό φάρμακο θα μπορούσε να αποτρέψει και να θεραπεύσει ορισμένες επιπλοκές του διαβήτη, όπως η κακή επούλωση τραυμάτων και η φλεγμονή. Και λειτουργεί ανεξάρτητα από τον έλεγχο του σακχάρου στο αίμα, σύμφωνα με μια νέα μελέτη σε ποντίκια και ανθρώπινα κύτταρα.
Δείτε επίσης: Ειδικό εμφύτευμα και έξυπνα γυαλιά βοηθούν τυφλά άτομα
Ο ακρογωνιαίος λίθος της φροντίδας του διαβήτη είναι η διατήρηση του σακχάρου στο αίμα υπό έλεγχο μέσω διατροφής και άσκησης, διατηρώντας ένα υγιές βάρος και εγχύοντας την ορμόνη ινσουλίνη για να βοηθήσει στην απομάκρυνση της γλυκόζης από την κυκλοφορία του αίματος. Αλλά ενώ η διατήρηση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα σε ένα στοχευμένο εύρος μειώνει την πιθανότητα εμφάνισης επιπλοκών του διαβήτη, δεν εξαλείφει τον κίνδυνο. Αυτό εγείρει ερωτήματα σχετικά με το ποιοι μπορεί να είναι οι άλλοι παράγοντες που προκαλούν διαβητικές επιπλοκές και αν μπορούν να αντιμετωπιστούν.
Για δεκαετίες, οι επιστήμονες προσπαθούσαν να απαντήσουν σε αυτά τα ερωτήματα και οι προσπάθειές τους οδήγησαν στην ανάπτυξη ενός νέου πειραματικού φαρμάκου. Στην τελευταία τους εργασία, που δημοσιεύτηκε τον Οκτώβριο στο περιοδικό Cell Chemical Biology, η ομάδα δοκίμασε τις επιδράσεις του φαρμάκoυ σε εργαστηριακά ποντίκια και ανθρώπινα κύτταρα.
Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι ένα τέτοιο φάρμακo έχει «μεγάλες δυνατότητες» για τον περιορισμό ή την πρόληψη αρκετών επιπλοκών του διαβήτη, έγραψε σε σχολιασμό της μελέτης ο Timothy Perkins, επίκουρος καθηγητής παθολογίας στο Πανεπιστήμιο του Πίτσμπουργκ.
Δείτε ακόμα: Pulse-Fi: Ένα Wi-Fi καρδιοσυχνόμετρο που είναι φθηνότερο από τις καλύτερες φορητές συσκευές
Η νέα φαρμακευτική ένωση στοχεύει σε μια πρωτεΐνη που ονομάζεται RAGE, η οποία αλληλεπιδρά με μια δεύτερη πρωτεΐνη που ονομάζεται DIAPH1. Οι επιστήμονες, διαπιστώνοντας ότι παίζει ρόλο στις αγγειακές επιπλοκές του διαβήτη, όπως οι καρδιακές παθήσεις.
Η πρωτεΐνη RAGE βρίσκεται σε πολλούς τύπους κυττάρων, συμπεριλαμβανομένων των ανοσοκυττάρων και των κυττάρων που επενδύουν τα αιμοφόρα αγγεία. Διαπερνά την κυτταρική μεμβράνη, με το ένα άκρο να αλληλεπιδρά με ουσίες στο εξωτερικό του κυττάρου και το άλλο να μεταδίδει σήματα μέσα στο κύτταρο. Το εξωτερικό τμήμα της πρωτεΐνης αλληλεπιδρά με τελικά προϊόντα προηγμένης γλυκοζυλίωσης (AGEs) – πρωτεΐνες με σάκχαρα κολλημένα σε αυτά.
Σε κύτταρα από ασθενείς με διαβήτη τύπου 1, η φαρμακευτική ένωση μπλόκαρε την αλληλεπίδραση μεταξύ RAGE και DIAPH1 και στη συνέχεια μείωσε τα φλεγμονώδη σήματα. Σε εργαστηριακά ποντίκια με διαβήτη, η εφαρμογή της ένωσης τοπικά στα τραύματα των ποντικών βοήθησε τόσο στην καταστολή της φλεγμονής όσο και στην επιτάχυνση της επούλωσης. Οι ερευνητές έδειξαν επίσης ότι το φάρμακο θα μπορούσε να μειώσει τη φλεγμονή σε ποντίκια με αλλεργίες όταν χορηγήθηκε από το στόμα, αλλά δεν δοκίμασαν αυτή την από του στόματος χορήγηση σε διαβητικά ποντίκια.
Δείτε επίσης: Επιστήμονες δημιούργησαν έμβρυα από DNA ανθρώπινου δέρματος
Χρειάζεται πολύ περισσότερη δουλειά πριν το φάρμακo δοκιμαστεί σε ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένων περισσότερων δοκιμών σε εργαστηριακά ζώα. Ωστόσο, εάν το φάρμακο εγκριθεί, θα ήταν καλύτερο για τους ασθενείς να αρχίσουν να το χρησιμοποιούν αμέσως μετά τη διάγνωση του διαβήτη. Ιδανικά, η θεραπεία με RAGE θα πρέπει να συνδυάζεται με αυστηρό έλεγχο του σακχάρου στο αίμα, πριν ξεκινήσει το φαινόμενο χιονοστιβάδας της συσσώρευσης AGE.
