Οι σφαίρες Dyson, οι υποθετικές μεγα-δομές που οι προηγμένοι εξωγήινοι πολιτισμοί θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν για να περικλείσουν ένα αστέρι και να αξιοποιήσουν την ενέργειά του, πάσχουν από ένα μοιραίο ελάττωμα: Είναι καταστροφικά ασταθείς. Αλλά τώρα ένας μηχανικός ισχυρίζεται ότι έχει βρει έναν τρόπο να σταθεροποιήσει μία σφαίρα Dyson και το μόνο που χρειάζεται είναι δύο αστέρια.
Δείτε επίσης: Η NASA εντόπισε τεράστια μαύρη τρύπα που εξερράγη σε ακτίνες X
Στη δεκαετία του 1960, ο φυσικός Freeman Dyson ασχολήθηκε με την ιδέα αυτών των ομώνυμων σφαιρών. Οραματίστηκε ότι μια αρκετά προηγμένη κοινωνία θα είχε μια ακόρεστη ανάγκη για ζωτικό χώρο και ενέργεια. Και αν ήταν αρκετά εργατικοί, θα μπορούσαν να λύσουν και τις δύο προκλήσεις αποσυναρμολογώντας έναν πλανήτη και μετατρέποντάς τον σε ένα τεράστιο σφαιρικό κέλυφος. Αυτή η σφαίρα θα περικλείει ένα αστέρι, παρέχοντας επιφάνεια δισεκατομμυρίων πλανητών και συλλαμβάνοντας τεράστιες ποσότητες ηλιακής ενέργειας.
Ο Dyson υπολόγισε ότι ένα κέλυφος φτιαγμένο από έναν πλανήτη με τη μάζα του Δία θα μπορούσε να περικλείσει πλήρως τον ήλιο περίπου στην τροχιά της Γης. Αλλά η βαρύτητα μέσα σε ένα κοίλο κέλυφος ακυρώνεται, πράγμα που σημαίνει ότι δεν υπάρχει τίποτα που να δένει το κέλυφος στο αστέρι. Είναι ελεύθερο να κινείται προς ανεξάρτητες κατευθύνσεις, πράγμα που σημαίνει ότι αρκετά σύντομα το αστέρι που φιλοξενεί μια σφαίρα Dyson απλά θα πέσει στο κέλυφος, καταστρέφοντάς τη.
Δείτε ακόμα: Project Kuiper – Amazon: Ο ανταγωνιστής του Starlink εκτοξεύει δορυφόρους
Σε μια εργασία που δημοσιεύτηκε στις 29 Ιανουαρίου στο περιοδικό Monthly Notices of the Royal Astronomical Society, ο Colin McInnes, μηχανικός στο Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης, βρήκε έναν τρόπο να σταθεροποιήσει θεωρητικά μια σφαίρα Dyson. Το κόλπο είναι ότι χρειάζεται ένα σύστημα με τουλάχιστον δύο αστέρια.
Ο McInnes βρήκε μια σταθερή – και χρήσιμη – διαμόρφωση. Αυτό συμβαίνει μόνο σε δυαδικά συστήματα στα οποία το ένα αστέρι είναι πολύ μικρότερο από το άλλο. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η σφαίρα Dyson μπορεί να περικλείει το μικρότερο από τα δύο αστέρια. Η κίνηση αυτού του μικρότερου άστρου λειτουργεί σαν βαρυτική άγκυρα, διατηρώντας τη σφαίρα Dyson σε κίνηση με την ίδια τροχιά γύρω από το μεγαλύτερο αστέρι, αποτρέποντας μια καταστροφική σύγκρουση.
Υπάρχουν αρκετές επιφυλάξεις γι’ αυτό. Το μικρότερο αστέρι δεν πρέπει να είναι μεγαλύτερο από περίπου το ένα δέκατο της μάζας του μεγαλύτερου συνοδού του, διαφορετικά το βαρυτικό σταθερό σημείο εξαφανίζεται. Και η σφαίρα πρέπει να είναι εξαιρετικά ελαφριά και λεπτή σε σύγκριση με τα δύο αστέρια, διαφορετικά η δική της βαρυτική επιρροή αναμιγνύεται στη δυναμική του συστήματος και καταστρέφει τη σταθερότητα.
Δείτε επίσης: Πότε θα δούμε την επόμενη «παρέλαση των πλανητών»
Και φυσικά, αυτή η ανάλυση αγνοεί οποιεσδήποτε πρακτικές μηχανικές εκτιμήσεις, όπως τις πιέσεις και τις εντάσεις που μπορεί να βιώσει η σφαίρα ή τον τρόπο κατασκευής μίας τέτοιας σφαίρας. Αν και είναι απίθανο οι άνθρωποι να χτίσουν μια σφαίρα Dyson στο μακρινό μέλλον – ή ποτέ – αυτή η έρευνα βοηθά στην ενημέρωση των αναζητήσεων για εξωγήινους πολιτισμούς.
Πηγή: livescience
