Μία εκπληκτική νέα εικόνα ενός σπειροειδούς γαλαξία κοντά στη Μεγάλη Άρκτο – και ενός πολύ φωτεινού αστέρα από πάνω του – καταγράφηκε πρόσφατα από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble. Η εικόνα δείχνει την κεντρική ράβδο αστεριών του γαλαξία, μαζί με τους σπειροειδείς βραχίονες και τα νεαρά, μπλε αστρικά σμήνη του. Στο επάνω αριστερό μέρος της εικόνας, κυριαρχεί ένα αστέρι που βρίσκεται μόλις 577 έτη φωτός μακριά στον Γαλαξία μας.
Δείτε επίσης: Τα James Webb και Hubble ενώνονται για να λύσουν το μυστήριο σχηματισμού των πλανητών

Αυτός ο γαλαξίας έχει φιλοξενήσει δύο σημαντικές εκρήξεις σουπερνόβα τα τελευταία 14 χρόνια. Τέτοια γεγονότα αποτελούν ορόσημα για τους αστρονόμους και αποτελούν το τελικό, καταστροφικό στάδιο για ορισμένα τεράστια αστέρια. Μια έκρηξη σουπερνόβα μπορεί για λίγο να έχει τη δύναμη έως και 100 δισεκατομμυρίων αστεριών και να ξεπεράσει προσωρινά τους γαλαξίες που τους φιλοξενούν. Οι σουπερνόβα διαδραματίζουν ζωτικό ρόλο στη διάδοση βαρέων στοιχείων γύρω από τον διαστρικό χώρο, το οποίο με τη σειρά του πυροδοτεί το σχηματισμό νέων άστρων.
Δείτε ακόμα: Το Hubble βρήκε νεογέννητα αστέρια στο νεφέλωμα του Ωρίωνα
Αυτές οι αστρικές εκρήξεις μπορεί να είναι αναπόφευκτες για ορισμένες κατηγορίες άστρων, αλλά μπορούν να διαδραματιστούν με πολύ διαφορετικούς τρόπους – κάτι που οι επιστήμονες υποπτεύονται ότι ισχύει για τις δύο πρόσφατες σουπερνόβα που εξερράγησαν σε αυτόν τον γραφικό σπειροειδή γαλαξία.

Για παράδειγμα, το 2015, οι αστρονόμοι παρακολούθησαν το άστρο SN 2015 να εκρήγνυται ως σουπερνόβα “core-collapse“, όταν το τεράστιο αστέρι κατανάλωσε το πυρηνικό του καύσιμο και κατέρρευσε υπό τη βαρύτητα, προκαλώντας την εκτίναξη των εξωτερικών του στοιβάδων στο UGC 5460. Αυτή η λεπτομερής εικόνα του UGC 5460 από την κάμερα ευρέος πεδίου του Hubble συνδυάζει δεδομένα από το υπεριώδες, το κοντινό υπέρυθρο και το ορατό φως του φάσματος.
Δείτε επίσης: James Webb: Ο αρχαίος γαλαξίας Leo P “επέστρεψε στη ζωή”
Ο γαλαξίας που μελετάει το Hubble, βρίσκεται κοντά στα αστέρια Merak και Dubhe, με τη μορφή του αστερισμού της Μεγάλης Άρκτου στον νυχτερινό ουρανό, αν και είναι πολύ αμυδρός για να τον δούμε με οτιδήποτε άλλο εκτός από μεγάλα επαγγελματικά τηλεσκόπια αστρονομίας.
Πηγή: livescience
