ΑρχικήinetMikko Hypponen Πώς η NSA πρόδωσε την εμπιστοσύνη του κόσμου, ώρα για...

Mikko Hypponen Πώς η NSA πρόδωσε την εμπιστοσύνη του κόσμου, ώρα για δράση

Mikko HypponenΤα πρόσφατα γεγονότα τόνισαν, υπογράμμισαν και έγραψαν με έντονα γράμματα το γεγονός ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες εκτελούν κρυφή παρακολούθηση σε κάθε αλλοδαπό, τα δεδομένα του οποίου περνούν μέσα από μια αμερικανική οντότητα – είτε υπάρχουν υπόνοιες για αδικήματα είτε όχι. Αυτό σημαίνει ότι, κατ ‘ουσίαν, κάθε διεθνής χρήστης του διαδικτύου παρακολουθείται, λέει ο Mikko Hypponen. Μια σημαντικά θυμωμένη ομιλία (στο TED Talk), τυλιγμένη με μια έκκληση: να βρεθούν εναλλακτικές λύσεις στη χρήση Αμερικανικών εταιρειών για τις ανάγκες πληροφόρησης του κόσμου.

Η μετάφραση στα Ελληνικά έγινε από τη Chryssa Rapessi και η επιμέλεια από τη Dimitra Papageorgiou.

Πιθανότατα, οι δύο μεγαλύτερες εφευρέσεις της γενιάς μας είναι το διαδίκτυο και το κινητό τηλέφωνο. Έχουν αλλάξει τον κόσμο. Όμως, σε μεγάλο βαθμό, προς έκπληξή μας αποδείχθηκε ότι είναι και τα τέλεια εργαλεία για την πολιτεία της παρακολούθησης. Αποδείχθηκε ότι αυτή η δυνατότητα της συλλογής δεδομένων και συνδέσεων για οποιονδήποτε από εμάς και για όλους μας είναι ακριβώς αυτό που ακούγαμε κατά την διάρκεια του καλοκαιριού μέσα από αποκαλύψεις και διαρροές για τις Δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών, κυρίως υπηρεσίες πληροφοριών των Η.Π.Α., που παρακολουθούν τον υπόλοιπο κόσμο.

Ακούσαμε γι’ αυτές ξεκινώντας με τις αποκαλύψεις της 6ης Ιουνίου. Ο Έντουαρντ Σνόουντεν άρχισε να διαρρέει πληροφορίες, άκρως απόρρητες διαβαθμισμένες πληροφορίες, από τις υπηρεσίες πληροφοριών των Η.Π.Α., και αρχίσαμε να μαθαίνουμε για πράγματα όπως το PRISM και το XKeyscore και άλλα. Και αυτά είναι παραδείγματα από τα είδη των προγραμμάτων που τρέχουν οι υπηρεσίες πληροφοριών των Ηνωμένων Πολιτειών αυτή τη στιγμή, ενάντια σ’ ολόκληρο τον υπόλοιπο κόσμο.

Αν ανατρέξετε στα προγνωστικά για την παρακολούθηση, από τον Τζορτζ Όργουελ, αποδεικνύεται ότι ο Τζορτζ Όργουελ ήταν αισιόδοξος. (Γέλια) Αυτή την στιγμή βλέπουμε μία πολύ μεγαλύτερη κλίμακα παρακολούθησης μεμονωμένων πολιτών απ’ αυτή που θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί.

Και αυτό εδώ είναι το διαβόητο κέντρο δεδομένων της Υπηρεσίας Εθνικής Ασφαλείας (NSA) στη Γιούτα. Πρόκειται ν’ ανοίξει πολύ σύντομα, και θα είναι τόσο ένα κέντρο υπερυπολογιστών όσο και κέντρο αποθήκευσης δεδομένων. Μπορείτε βασικά να φανταστείτε ότι έχει μια μεγάλη αίθουσα γεμάτη με σκληρούς δίσκους που αποθηκεύουν τα δεδομένα που συλλέγουν. Και είναι ένα αρκετά μεγάλο κτίριο. Πόσο μεγάλο; Λοιπόν, μπορώ να σας δώσω τους αριθμούς — 140.000 τετραγωνικά μέτρα — αλλά αυτό δεν σας λέει και πολλά. Ίσως είναι καλύτερα να το φανταστούμε με μία σύγκριση. Σκεφτείτε το μεγαλύτερο κατάστημα ΙΚΕΑ που έχετε επισκεφτεί ποτέ. Αυτό είναι πέντε φορές μεγαλύτερο. Πόσους σκληρούς δίσκους μπορείτε να χωρέσετε σε ένα κατάστημα ΙΚΕΑ; Σωστά; Είναι αρκετά μεγάλο. Υπολογίζουμε ότι μόνο ο λογαριασμός του ηλεκτρικού για να λειτουργεί αυτό το κέντρο δεδομένων θα είναι της τάξης των δεκάδων εκατομμυρίων δολαρίων το χρόνο. Και αυτό το είδος της μαζικής παρακολούθησης σημαίνει ότι μπορούν να συλλέγουν τα δεδομένα μας και βασικά να τα κρατάνε για πάντα, να τα κρατάνε για μεγάλες χρονικές περιόδους, να τα κρατάνε για χρόνια, να τα κρατάνε για δεκαετίες. Αυτό δημιουργεί εντελώς νέα είδη κινδύνων για όλους μας. Και αυτό είναι μαζική γενικευμένη παρακολούθηση όλων.

Εντάξει, όχι ακριβώς όλων, επειδή η υπηρεσία πληροφοριών των ΗΠΑ έχει νόμιμα το δικαίωμα να παρακολουθεί μόνο ξένους. Μπορούν να παρακολουθούν αλλοδαπούς όταν οι συνδέσεις δεδομένων τους καταλήγουν στις Ηνωμένες Πολιτείες ή περνούν μέσα από αυτές. Και η παρακολούθηση αλλοδαπών δεν ακούγεται τόσο κακή μέχρι να συνειδητοποιήσετε ότι εγώ είμαι ξένος κι εσείς είστε ξένοι. Στην πραγματικότητα, το 96 τοις εκατό του πλανήτη είναι αλλοδαποί.

(Γέλια)

Έτσι δεν είναι;

Έτσι είναι μαζική παρακολούθηση όλων μας, όλων εμάς που χρησιμοποιούμε τις τηλεπικοινωνίες και το διαδίκτυο.

Αλλά μη με παρεξηγήσετε: Υπάρχουν όντως τύποι παρακολούθησης που είναι εντάξει. Αγαπώ την ελευθερία, αλλά ακόμη κι εγώ συμφωνώ ότι μερική παρακολούθηση είναι εντάξει. Αν οι αρχές προσπαθούν να βρουν ένα δολοφόνο, ή προσπαθούν να πιάσουν έναν βαρώνο των ναρκωτικών ή προσπαθούν να αποτρέψουν πυροβολισμούς σε ένα σχολείο, και έχουν στοιχεία και έχουν υπόπτους, τότε είναι απολύτως εντάξει να παρακολουθούν το τηλέφωνο του υπόπτου, και να υποκλέπτουν τις διαδικτυακές του επικοινωνίες. Δεν διαφωνώ καθόλου με αυτό, αλλά τα προγράμματα σαν το PRISM δεν είναι γι’ αυτό τον λόγο. Δεν είναι για να παρακολουθούν άτομα για τα οποία έχουν βάσιμες υποψίες για παρανομίες. Αφορά την παρακολούθηση ατόμων που ξέρουν ότι είναι αθώοι.

Έτσι, τα τέσσερα κύρια επιχειρήματα που υποστηρίζουν αυτού του είδους την παρακολούθηση, το πρώτο είναι ότι κάθε φορά που ξεκινάτε να συζητάτε γι’ αυτές τις αποκαλύψεις, θα υπάρξουν αρνητές που θα προσπαθούν να υποβαθμίσουν τη σπουδαιότητα αυτών των αποκαλύψεων, λέγοντας ότι τα ξέραμε ήδη όλα αυτά, ξέραμε ότι συνέβαιναν, δεν είναι τίποτα καινούργιο. Αυτό δεν είναι αλήθεια. Μην αφήσετε κανέναν να σας πει ότι το ξέραμε ήδη, γιατί δεν το ξέραμε. Μπορεί οι χειρότεροι φόβοι μας να ήταν κάτι τέτοιο, αλλά δεν ξέραμε ότι συνέβαινε. Τώρα ξέρουμε με σιγουριά ότι συμβαίνει. Δεν το ξέραμε αυτό. Δεν ξέραμε για το PRISM. Δεν ξέραμε για το XKeyscore. Δεν ξέραμε για το Cybertrans. Δεν ξέραμε για το DoubleArrow. Δεν ξέραμε για το Skywriter — όλα αυτά τα διαφορετικά προγράμματα που τα τρέχουν οι υπηρεσίες πληροφοριών των Ηνωμένων Πολιτειών. Αλλά τώρα ξέρουμε.

Και δεν ξέραμε ότι οι υπηρεσίες πληροφοριών των Ηνωμένων Πολιτειών φτάνουν στα άκρα διεισδύοντας σε οργανισμούς τυποποίησης για να σαμποτάρουν τους αλγόριθμους κρυπτογράφησης επίτηδες. Και αυτό σημαίνει ότι παίρνετε κάτι το οποίο είναι ασφαλές, έναν αλγόριθμο κρυπτογράφησης που είναι τόσο ασφαλής ώστε όταν τον χρησιμοποιείτε για να κρυπτογραφήσετε ένα αρχείο, κανείς δεν μπορεί να το αποκρυπτογραφήσει. Ακόμη κι αν χρησιμοποιήσουν κάθε υπολογιστή στον πλανήτη για την αποκρυπτογράφηση αυτού του αρχείου, θα χρειαστούν εκατομμύρια χρόνια. Έτσι βασικά είναι τελείως ασφαλές, δεν μπορεί να σπάσει. Παίρνετε κάτι που είναι τόσο καλό και μετά το αποδυναμώνετε επίτηδες, κάνοντάς μας όλους τελικά λιγότερο ασφαλείς. Μία αντιστοιχία στον πραγματικό κόσμο θα ήταν οι υπηρεσίες πληροφοριών να βάλουν δια της βίας έναν μυστικό κωδικό PIN σε κάθε οικιακό συναγερμό έτσι ώστε να μπορούν να μπουν σε κάθε σπίτι επειδή, καταλαβαίνετε, οι κακοί μπορεί να έχουν οικιακούς συναγερμούς, αλλά αυτό θα μας κάνει όλους λιγότερο ασφαλείς ως αποτέλεσμα. Οι κερκόπορτες στους αλγόριθμους κρυπτογράφησης σαστίζουν το μυαλό. Αλλά φυσικά, αυτές οι υπηρεσίες πληροφοριών κάνουν την δουλειά τους. Αυτό τους είπαν να κάνουν: υποκλοπή σημάτων, παρακολούθηση των τηλεπικοινωνιών, παρακολούθηση της διαδικτυακής κίνησης. Αυτό προσπαθούν να κάνουν, και αφού το μεγαλύτερο κομμάτι της διαδικτυακής κίνησης σήμερα είναι κρυπτογραφημένο, προσπαθούν να βρουν τρόπους για να παρακάμψουν την κρυπτογράφηση. Ένας τρόπος είναι να σαμποτάρουν τους αλγόριθμους κρυπτογράφησης, το οποίο είναι ένα σπουδαίο παράδειγμα για το πώς οι υπηρεσίες πληροφοριών των Ηνωμένων Πολιτειών έχουν ξεσαλώσει. Είναι τελείως εκτός ελέγχου, και θα πρέπει να τους θέσουμε πάλι υπό έλεγχο.

Τι ξέρουμε λοιπόν γι’ αυτές τις διαρροές; Όλα βασίζονται στα αρχεία που διέρρευσαν από τον κ. Σνόουντεν. Οι πρώτες διαφάνειες του PRISM από τις αρχές του Ιουνίου δίνουν τις λεπτομέρειες ενός προγράμματος συλλογής όπου τα δεδομένα συλλέγονται από παρόχους υπηρεσιών, και μπορούν να πάνε και να ονοματίσουν αυτούς τους παρόχους υπηρεσιών στους οποίους έχουν πρόσβαση. Έχουν και μία συγκεκριμένη ημερομηνία του πότε ξεκίνησαν την συλλογή των δεδομένων για καθέναν από αυτούς τους παρόχους υπηρεσιών. Για παράδειγμα, λένε ότι η συλλογή από την Microsoft ξεκίνησε στις 11 Σεπτέμβρη, το 2007, για την Yahoo στις 12 Μαρτίου, το 2008, και μετά για άλλες: Google, Facebook, Skype, Apple και λοιπά.

Και κάθε μία από αυτές τις εταιρίες το αρνείται. Όλες λένε ότι απλά δεν είναι αλήθεια, ότι δεν δίνουν πρόσβαση στα δεδομένα τους από την πίσω πόρτα. Όμως έχουμε αυτά τα αρχεία. Ψεύδεται λοιπόν ένας απ’ τους δύο, ή υπάρχει κάποια εναλλακτική εξήγηση; Μία εξήγηση θα ήταν ότι αυτά τα μέρη, αυτοί οι πάροχοι υπηρεσιών, δεν συνεργάζονται. Αντιθέτως, έχουν χακαριστεί. Αυτό θα το εξηγούσε. Δεν συνεργάζονται. Τους χάκεψαν. Σε αυτή την περίπτωση, χακεύτηκαν από την ίδια τους την κυβέρνηση. Μπορεί αυτό ν’ ακούγεται παράξενο, αλλά έχουμε ήδη δει περιπτώσεις όπου έχει συμβεί αυτό, για παράδειγμα, την περίπτωση με το κακόβουλο λογισμικό Flame το οποίο πιστεύουμε ακράδαντα ότι γράφτηκε από την κυβέρνηση των Η.Π.Α., και το οποίο, για να διαδοθεί, υπονόμευσε την ασφάλεια του δικτύου ενημερώσεων των Windows, κάτι που εδώ σημαίνει, ότι η εταιρία χακαρίστηκε από την ίδια της την κυβέρνηση. Και υπάρχουν περισσότερα στοιχεία που υποστηρίζουν αυτή την θεωρία. Το Γερμανικό Ντερ Σπίγκελ, διέρρευσε περισσότερες πληροφορίες για τις λειτουργίες που τρέχουν από τις ελίτ μονάδες χάκινγκ που λειτουργούν μέσα σε αυτές τις υπηρεσίες πληροφοριών. Μέσα στην NSA, η μονάδα ονομάζεται ΤΑΟ, Προσαρμοσμένες Λειτουργίες Πρόσβασης, και μέσα στο GCHQ, το οποίο είναι το αντίστοιχο στο Ηνωμένο Βασίλειο, ονομάζεται NAC, Κέντρο Ανάλυσης Δικτύου. Αυτές οι πρόσφατες διαρροές αυτών των τριών διαφανειών δείχνουν με λεπτομέρεια μία λειτουργία που τρέχει από την υπηρεσία πληροφοριών GCHQ από το Ηνωμένο Βασίλειο στοχοποιώντας μία εταιρία τηλεπικοινωνιών εδώ στο Βέλγιο. Αυτό σημαίνει στην πραγματικότητα ότι η υπηρεσία πληροφοριών μιας χώρας της ΕΕ παραβιάζει την ασφάλεια μίας εταιρίας τηλεπικοινωνιών ενός κράτους μέλος της ΕΕ, και το συζητούν στις διαφάνειές τους τελείως ανέμελα, ως συνήθεις υποθέσεις. Εδώ είναι ο πρωταρχικός στόχος, εδώ είναι ο δευτερεύων στόχος, εδώ είναι η ομαδοποίηση. Μάλλον έχουν χτίσιμο της ομάδας την Πέμπτη το βράδυ στην παμπ. Χρησιμοποιούν κιτς εικόνες κλιπ αρτ από το Πάουερ Πόιντ όπως, ξέρετε, «Επιτυχία», όταν αποκτούν πρόσβαση σε υπηρεσίες όπως αυτή. Τι στο καλό;

Και μετά υπάρχει το επιχείρημα ότι εντάξει, ναι, μπορεί να συμβαίνει αυτό, αλλά από την άλλη, το κάνουν και οι άλλες χώρες. Όλες οι χώρες κατασκοπεύουν. Και ίσως αυτό να είναι αλήθεια. Πολλές χώρες κατασκοπεύουν, όχι όλες, αλλά ας δούμε ένα παράδειγμα. Ας πάρουμε, για παράδειγμα, την Σουηδία. Μιλάω για την Σουηδία επειδή η Σουηδία έχει έναν κάπως παρόμοιο νόμο με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Όταν η κίνηση των δεδομένων σας περνάει μέσα από την Σουηδία, η υπηρεσία πληροφοριών έχει το νόμιμο δικαίωμα, από το νόμο να υποκλέψει αυτή την κίνηση. Εντάξει, πόσοι Σουηδοί ιθύνοντες και πολιτικοί και επιχειρηματικοί ηγέτες χρησιμοποιούν, κάθε μέρα, υπηρεσίες με έδρα τις Η.Π.Α. όπως, ξέρετε, να τρέχουν Windows ή OSX, ή να χρησιμοποιούν το Facebook ή το LinkedIn, ή να αποθηκεύουν τα δεδομένα τους σε κάποιο νέφος όπως στο iCloud ή το Skydrive ή το DropBox, ή ίσως να χρησιμοποιούν διαδικτυακές υπηρεσίες όπως το Amazon ή την υποστήριξη πωλήσεων; Η απάντηση είναι ότι κάθε Σουηδός επιχειρηματικός ηγέτης το κάνει αυτό κάθε μέρα. Aς το γυρίσουμε κι ανάποδα. Πόσοι Αμερικανοί ηγέτες χρησιμοποιούν Σουηδικό ηλεκτρονικό ταχυδρομείο και νεφοϋπηρεσίες; H απάντηση είναι μηδέν. Άρα δεν είναι ισορροπημένο. Δεν είναι καθόλου ισορροπημένο, ούτε κατά διάνοια.

Κι όταν έχουμε την περιστασιακή Ευρωπαϊκή ιστορία επιτυχίας, και ακόμη και αυτές τυπικά καταλήγουν να πωλούνται στις Ηνωμένες Πολιτείες. Όπως το Skype που ήταν ασφαλές. Ήταν διατερματικά κρυπτογραφημένο. Μετά πωλήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σήμερα, δεν είναι πια ασφαλές. Έτσι, για άλλη μια φορά, παίρνουμε κάτι το οποίο είναι ασφαλές και το κάνουμε λιγότερο ασφαλές επίτηδες, κάνοντάς μας όλους, ως αποτέλεσμα, λιγότερο ασφαλείς.

Έπειτα είναι και το επιχείρημα ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες πολεμούν μόνο τους τρομοκράτες. Είναι ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας. Δεν θα πρέπει να ανησυχείτε γι’ αυτό. Ε λοιπόν, δεν είναι ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας. Ναι, ένα μέρος του είναι ο πόλεμος κατά της τρομοκρατρίας, και ναι, υπάρχουν τρομοκράτες, και σκοτώνουν και ακρωτηριάζουν και πρέπει να τους πολεμήσουμε, αλλά ξέρουμε μέσα από αυτές τις διαρροές ότι έχουν χρησιμοποιήσει τις ίδιες τεχνικές για ν’ ακούνε τα τηλεφωνήματα Ευρωπαϊκών ηγετών, για να υποκλέψουν το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο κατοίκων του Μεξικού και της Βραζιλίας, να διαβάσουν την κίνηση του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου μέσα στο αρχηγείο του ΟΗΕ και της Ευρωπαϊκής Βουλής, και δε νομίζω ότι προσπαθούν να βρουν τρομοκράτες μέσα στην Ευρωπαϊκή Βουλή, έτσι δεν είναι; Δεν είναι ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας. Μπορεί να είναι ένα μέρος του, και υπάρχουν τρομοκράτες, αλλά θεωρούμε πραγματικά τους τρομοκράτες ως μία τέτοια υπαρξιακή απειλή που είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε τα πάντα για να τους πολεμήσουμε; Είναι έτοιμοι οι Αμερικανοί να πετάξουν το Σύνταγμα και να το πετάξουν στα σκουπίδια μόνο και μόνο επειδή υπάρχουν τρομοκράτες; Το ίδιο και με τη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων και όλες τις τροποποιήσεις και την Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και τις Ευρωπαϊκές συμβάσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις θεμελιώδεις ελευθερίες και την ελευθερία του τύπου; Θεωρούμε την τρομοκρατία ως τέτοια υπαρξιακή απειλή που είμαστε έτοιμοι να κάνουμε τα πάντα;

Αλλά ο κόσμος φοβάται τους τρομοκράτες και μετά σκέφτονται ότι ίσως αυτή η παρακολούθηση είναι εντάξει επειδή δεν έχουν κάτι να κρύψουν. Μην διστάσετε να με ερευνήσετε αν αυτό θα βοηθήσει. Και όποιος σας πει ότι δεν έχει τίποτα να κρύψει, απλά δεν το έχει σκεφτεί αρκετά.

(Χειροκρότημα)

Επειδή έχουμε αυτό το πράγμα που λέγεται προστασία προσωπικών δεδομένων, και αν πραγματικά πιστεύετε ότι δεν έχετε τίποτα να κρύψετε, παρακαλώ σιγουρευτείτε πως αυτό είναι το πρώτο πράγμα που θα μου πείτε γιατί τότε θα ξέρω ότι δεν θα πρέπει να σας εμπιστευτώ με μυστικά, επειδή είναι προφανές ότι δεν μπορείτε να κρατήσετε ένα μυστικό. Αλλά ο κόσμος είναι αμείλικτα ειλικρινής με το διαδίκτυο, και όταν ξεκίνησαν αυτές οι διαρροές, πολλοί με ρωτούσαν γι’ αυτό. Και δεν έχω τίποτα να κρύψω. Δεν κάνω κάτι κακό ή κάτι παράνομο. Όμως, δεν έχω κάτι συγκεκριμένο που θα ήθελα να μοιραστώ με μία υπηρεσία πληροφοριών, ιδίως με μία ξένη υπηρεσία πληροφοριών. Και αν όντως χρειαζόμαστε έναν Μεγάλο Αδελφό, θα προτιμούσα περισσότερο έναν εγχώριο Μεγάλο Αδελφό από έναν ξένο Μεγάλο Αδελφό. Όταν ξεκίνησαν οι διαρροές, το πρώτο πράγμα που τουίταρα γι’ αυτό ήταν ένα σχόλιο για το πώς, όταν χρησιμοποιείτε μηχανές αναζήτησης, ενδεχομένως τα διαρρέετε όλα αυτά στις υπηρεσίες πληροφοριών των Η.Π.Α. Και μετά από δύο λεπτά, έλαβα μία απάντηση από κάποια Κίμπερλι από τις Ηνωμένες Πολιτείες που με αμφισβητούσε, γιατί ανησυχούσα γι’αυτό; Τι στέλνω για να ανησυχώ; Στέλνω γυμνές φωτογραφίες ή κάτι τέτοιο; Η απάντησή μου στην Κίμπερλι ήταν ότι αυτά που στέλνω δεν είναι δική της δουλειά, και δεν θα πρέπει να είναι ούτε δουλειά της κυβέρνησής της. Γιατί αυτό είναι το θέμα. Έχει να κάνει με την προστασία των προσωπικών δεδομένων. Η προστασία των προσωπικών δεδομένων δεν είναι διαπραγματεύσιμη. Θα πρέπει να είναι ενσωματωμένη σε όλα τα συστήματα που χρησιμοποιούμε.

(Χειροκρότημα)

Ένα πράγμα που πρέπει όλοι μας να καταλάβουμε είναι ότι είμαστε αμείλικτα ειλικρινείς με τις μηχανές αναζήτησης. Δείξτε μου το ιστορικό των αναζητήσεών σας, και θα βρω κάτι ενοχοποιητικό ή κάτι ντροπιαστικό μέσα σε πέντε λεπτά. Είμαστε πιο ειλικρινείς με τις μηχανές αναζήτησης απ’ ό,τι με τις οικογένειές μας. Οι μηχανές αναζήτησης ξέρουν περισσότερα για σας απ’ ό,τι ξέρουν τα μέλη της οικογένειάς σας, για σας. Όλες αυτές τις πληροφορίες που δίνουμε, τις δίνουμε στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Και η παρακολούθηση αλλάζει την ιστορία. Το ξέρουμε αυτό μέσα από παραδείγματα διεφθαρμένων προέδρων όπως ο Νίξον. Φανταστείτε αν είχε τα εργαλεία παρακολούθησης που είναι διαθέσιμα σήμερα. Και επιτρέψτε μου να παραθέσω την πρόεδρο της Βραζιλίας, την κ. Ντίλμα Ρουσέφ. Υπήρξε στόχος παρακολούθησης από την NSA. Διάβαζαν το ηλεκτρονικό της ταχυδρομείο, και μίλησε στην Έδρα των Ηνωμένων Εθνών και είπε, «Εάν δεν υπάρχει το δικαίωμα στην προστασία των προσωπικών δεδομένων, δεν μπορεί να υπάρχει αληθινή ελευθερία έκφρασης και γνώμης, και ως εκ τούτου, δεν μπορεί να υπάρξει αποτελεσματική δημοκρατία».

Με αυτό έχει να κάνει. Η προστασία των προσωπικών δεδομένων είναι το τούβλο που χτίζει τις δημοκρατίες μας. Και για να παραθέσω έναν συνάδελφο ερευνητή ασφαλείας, τον Μάρκους Ράνουμ, είπε ότι αυτή τη στιγμή οι Ηνωμένες Πολιτείες μεταχειρίζονται το διαδίκτυο όπως θα διαχειρίζονταν μία από τις αποικίες τους. Έτσι επιστρέψαμε στην εποχή του αποικισμού, κι εμείς, οι ξένοι χρήστες του διαδικτύου, θα πρέπει να θεωρούμε τους Αμερικανούς ως τους αφέντες μας.

Έτσι ο κ. Σνόουντεν κατηγορήθηκε για πολλά πράγματα. Μερικοί τον κατηγορούν ότι δημιούργησε προβλήματα για τις Αμερικανικές βιομηχανίες νεφοϋπηρεσιών και τις εταιρίες λογισμικού, με αυτές τις αποκαλύψεις και το να κατηγορείς τον Σνόουντεν για τα προβλήματα των Αμερικανικών νεφοϋπηρεσιών θα ήταν αντίστοιχο με το να κατηγορούμε τον Αλ Γκορ ότι προκάλεσε την υπερθέρμανση του πλανήτη.

(Γέλια)

(Χειροκρότημα)

Λοιπόν, τι μπορεί να γίνει; Πρέπει να ανησυχούμε; Όχι, δεν πρέπει να ανησυχούμε. Θα πρέπει να θυμώσουμε, επειδή αυτό είναι λάθος και είναι αγενές και δεν θα έπρεπε να γίνεται. Αλλά αυτό δεν θα αλλάξει πραγματικά την κατάσταση. Αυτό που θα αλλάξει την κατάσταση για τον υπόλοιπο κόσμο είναι να προσπαθήσουμε να μείνουμε μακριά από συστήματα που έχουν φτιαχτεί στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτό είναι πολύ πιο εύκολο στα λόγια παρά στην πράξη. Πώς το κάνετε αυτό; Μία χώρα, οποιαδήποτε χώρα στην Ευρώπη δεν μπορεί να αντικαταστήσει και να φτιάξει αντικαταστάτες για τα λειτουργικά συστήματα και τις νεφοϋπηρεσίες που κατασκευάστηκαν στις Η.Π.Α.

Αλλά ίσως δεν θα χρειαστεί να το κάνετε μόνοι σας. Ίσως να μπορείτε να το κάνετε μαζί με άλλες χώρες. Η λύση είναι ο ανοιχτός πηγαίος κώδικας. Φτιάχνοντας μαζί ανοιχτά, δωρεάν, ασφαλή συστήματα, μπορούμε να παρακάμψουμε αυτή την παρακολούθηση, και μετά δεν χρειάζεται να λύσει το πρόβλημα μία χώρα μόνη της. Πρέπει να λύσει μόνο ένα μικρό πρόβλημα. Και για να παραθέσω έναν συνάδελφο ερευνητή ασφαλείας, τον Χαρούν Μερ, μόνο μία χώρα πρέπει να κάνει ένα μικρό κύμα, αλλά αυτά τα μικρά κύματα μαζί γίνονται μια παλίρροια, και η παλίρροια θα σηκώσει όλα τα καράβια ταυτόχρονα, και η παλίρροια που θα χτίσουμε με ασφαλή, δωρεάν συστήματα ανοιχτού πηγαίου κώδικα, θα γίνει η παλίρροια που θα μας σηκώσει όλους πάνω και ψηλότερα από την πολιτεία της παρακολούθησης.

Σας ευχαριστώ πολύ.

SecNews
SecNewshttps://secnews.gr
In a world without fences and walls, who need Gates and Windows
spot_img

Εγγραφή στο Newsletter

* indicates required

FOLLOW US

LIVE NEWS