Πώς μια ομάδα τριών Ελλήνων σώζει τον κόσμο από τα broken links με το εργαλείο LinkSentry;
Κάθε εποχή έχει τους ήρωές της. Οι σημερινοί Έλληνες πρωτοπόροι γράφουν τα δικά τους έπη. Σε επιστημονικά εργαστήρια ή σε καλλιτεχνικά στούντιο, υπόγεια νεοσύστατων επιχειρήσεων ή ουρανοξύστες Fortune 500, Έλληνες σε όλο τον κόσμο επαναπροσδιορίζουν τι σημαίνει να διαπρέπει κανείς, να οραματίζεται και να ηγείται. Το “Modern Greek Epics” είναι μια νέα σειρά που θα ρίξει φως σε Έλληνες καινοτόμους που λύνουν μεγάλα προβλήματα, σε οραματιστές που διαμορφώνουν το συλλογικό μας μέλλον και σε οποιονδήποτε εξαιρετικό Έλληνα που δεν έχει λάβει ακόμη την προσοχή που του αξίζει.
Πώς μια ομάδα Ελλήνων σώζει τον κόσμο από broken links
Αν διαβάζετε αυτό το άρθρο, είναι 100% σίγουρο ότι φτάσατε εδώ κάνοντας κλικ σε έναν σύνδεσμο. Μπορεί να βρήκατε μόνοι σας αυτό το άρθρο ή κάποιος να το μοιράστηκε μαζί σας. Ίσως ήταν ένας σύνδεσμος στο feed σας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Έχουμε 2025, οπότε είναι πολύ πιθανό να βρήκατε αυτόν τον σύνδεσμο από το αγαπημένο σας AI chatbot.
Ανεξάρτητα από το πού τον βρήκατε, ήταν ένας σύνδεσμος που σας έφερε εδώ.
Γιατί να μιλάμε για συνδέσμους και τι σχέση έχει αυτό με την Ελλάδα; Διαβάστε μέχρι το τέλος για να μάθετε.
Δείτε επίσης: Microsoft: Ανανέωση του “IE Mode” του Edge μετά από επιθέσεις zero-day
Στην αρχή, υπήρχαν σύνδεσμοι
Τα Web links δεν είναι μια νέα ιδέα.
Στην πραγματικότητα, οι σύνδεσμοι είναι τόσο παλιοί όσο και το ίδιο το διαδίκτυο. Στα τέλη της δεκαετίας του 1980, ο Tim Berners-Lee («ο πατέρας του web») εργαζόταν στο CERN και είχε ένα πρόβλημα να λύσει. Έπρεπε να διαχειρίζεται διαφορετικά έγγραφα σε διαφορετικές μορφές, που βρίσκονταν σε διαφορετικά δίκτυα υπολογιστών.
Η ιδέα του Berners-Lee ήταν να δημιουργήσει ένα σύστημα για τη σύνδεση πληροφοριών.
Η ιδέα του είχε τίτλο «Information Management: A Proposal» και αφιέρωσε μερικά χρόνια σχεδιάζοντας τις πρώτες προδιαγραφές αυτού που σήμερα ονομάζουμε «web», αλλά και εφαρμόζοντας το πρώτο πρόγραμμα περιήγησης ιστού, τον πρώτο web server, το πρώτο HTTP specification (πώς τα προγράμματα περιήγησης ιστού επικοινωνούν με τους διακομιστές ιστού) και το πρώτο HTML specification (πώς τα προγράμματα περιήγησης ιστού γνωρίζουν τι να «σχεδιάσουν» και πού).
Τα υπόλοιπα, όπως λέμε, είναι ιστορία.
Links and Domain names
Ενώ το πρώτο πρόγραμμα περιήγησης ιστού εμφανίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1990, τα domain names (όπως substack.com ή gov.gr) στην πραγματικότητα προηγούνταν ως τεχνολογία.
Τη δεκαετία του 1980, είχαμε ήδη δίκτυα υπολογιστών που έπρεπε να επικοινωνούν μεταξύ τους. Ενώ αυτοί οι υπολογιστές ήταν απόλυτα ικανοποιημένοι με την επικοινωνία μεταξύ τους μέσω αριθμητικών διευθύνσεων γνωστών ως Internet Protocol (IP) addresses, εμείς οι άνθρωποι δεν τα είχαμε και τόσο καλά με αυτά.
Είναι πολύ εύκολο για εμάς να θυμόμαστε το google.com, αλλά πολύ πιο δύσκολο να θυμόμαστε το 142.251.40.110, το οποίο είναι μία από τις αριθμητικές διευθύνσεις IP που θα συνδέσουν τον υπολογιστή μας με μία από τις διευθύνσεις IP της Google. Τα domain names εφευρέθηκαν για να αφαιρέσουν αυτούς τους αριθμούς και να μας επιτρέψουν να χρησιμοποιήσουμε πιο αξιομνημόνευτα ονόματα.
Τα Generic top level domains (όπως .com και .org) ήταν τα πρώτα που ήταν διαθέσιμα σε εμπορικούς χρήστες. Τα Country code domains (όπως .gr) εισήχθησαν λίγα χρόνια αργότερα, επιτρέποντας στις χώρες να έχουν κυρίαρχο έλεγχο στα domain names τους.
Στην Ελλάδα, τα domains που τελειώνουν σε .gr τα διαχειρίζεται το Foundation of Research and Technology Hellas (FORTH). Σύμφωνα με δημόσια στατιστικά στοιχεία, το ελληνικό μητρώο domain κατέχει σήμερα περισσότερα από 500.000 domain names .gr.
Diamonds έναντι Domain names
Σε αντίθεση με τα διαμάντια, τα Domain names δεν είναι για πάντα. Όταν αγοράζετε ένα domain name, δεν το αγοράζετε για πάντα.
Αγοράζετε domains για καθορισμένες χρονικές περιόδους: ένα έτος ή πολλά χρόνια, εάν είστε διατεθειμένοι να πληρώσετε ένα επιπλέον κόστος. Μετά την πάροδο αυτής της περιόδου, πρέπει να ανανεώσετε την καταχώριση του domain name σας και να καταβάλετε στον registrar την αντίστοιχη ετήσια χρέωση. Εφόσον συνεχίσετε να το κάνετε αυτό, το domain name δεν μπορεί να σας αφαιρεθεί.
Δείτε επίσης: Το εργαλείο RealBlindingEDR απενεργοποιεί μόνιμα το AV/EDR
Εάν ένα domain δεν ανανεωθεί, επιστρέφει στη δεξαμενή των διαθέσιμων domain names. Μόλις συμβεί αυτό, όποιος πληρώσει το τέλος καταχώρισης αυτού του domain γίνεται ο νέος κάτοχος του domain name.
Ολόκληρες βιομηχανίες έχουν δημιουργηθεί γύρω από τα domain names. Οι λεγόμενοι drop-catchers είναι εξειδικευμένες εταιρείες που αναλύουν εκατοντάδες χιλιάδες domain names που λήγουν κάθε μέρα, αναζητώντας τα πιο πολύτιμα για να τα καταχωρίσουν ξανά. Αυτά τα domain names μπορεί να είναι πολύτιμα επειδή είναι σύντομα και εύκολα στη χρήση, υπάρχουν εδώ και καιρό ή έχουν πολλά backlinks (δηλαδή, πολλούς ιστότοπους που συνδέονται με το domain name τους).
Ληγμένα domain names και κυβερνοασφάλεια
Αν είχαμε 100 ιστότοπους που συνδέονταν με ένα domain name που έληξε και κάποιος άλλος το καταχώρισε ξανά αυτό το domain name, τώρα μπορεί να κρατήσει αυτούς τους 100 καθιερωμένους συνδέσμους. Τα linking sites δεν γνωρίζουν καθόλου ότι συνέβη αυτή η «αλλαγή χεριών».
Δυστυχώς, πολλές από τις οντότητες που επανεγγράφουν αυτά τα ληγμένα domains είναι κακόβουλες. Εκμεταλλεύονται τα υπάρχοντα backlinks και εκθέτουν τους χρήστες σε κάθε είδους ανεπιθύμητο και κακόβουλο περιεχόμενο, από κατάχρηση συνεργατών και διαφημίσεις χαμηλής ποιότητας, έως ένα ευρύτερο φάσμα απάτης και ιστοσελίδων ηλεκτρονικού “ψαρέματος” (phishing).
Οι Έλληνες χρήστες και τα ελληνικά ιδρύματα δυστυχώς δεν εξαιρούνται από την αύξηση του κυβερνοεγκλήματος. Το 2024, το κόστος του κυβερνοεγκλήματος αυξήθηκε σε περισσότερα από 16 δισεκατομμύρια δολάρια, με την Ελληνική Μονάδα Καταπολέμησης του Κυβερνοεγκλήματος να λαμβάνει σχεδόν 90.000 κλήσεις από πολίτες που επηρεάστηκαν (την ίδια χρονιά). Τα ληγμένα domain names και οι «κακοί σύνδεσμοι» σε ιστότοπους είναι ένας εξαιρετικός τρόπος για να εκτεθούν οι πολίτες σε κακόβουλο περιεχόμενο.
Οι Έλληνες αναλαμβάνουν δράση: LinkSentry
Μια ομάδα τριών Ελλήνων είδε αυτό το παγκόσμιο πρόβλημα των κακόβουλων συνδέσμων και αποφάσισε να κάνει κάτι γι’ αυτό.
Οι Nick Nikiforakis, Michalis Loukeris και Spyros Ligouras λάνσαραν το LinkSentry, μια πλατφόρμα ελέγχου που παρακολουθεί συνεχώς ιστότοπους για να εντοπίζει κακόβουλους συνδέσμους πριν επηρεάσουν τους χρήστες.
Το εργαλείο μπορεί να ελέγξει όλους τους συνδέσμους που κάποτε ήταν άψογοι, και τώρα να τους βρει κατεστραμμένους, ληγμένους και σε ορισμένες περιπτώσεις, εντελώς κακόβουλους.
Όσες φορές κι αν ελέγξει κανείς τους εξωτερικούς συνδέσμους σε έναν ιστότοπο, μπορεί να μην είναι αρκετό. Την επόμενη μέρα ή τον επόμενο μήνα μπορεί να είναι κακόβουλοι. Η συνεχής παρακολούθηση και ο αυτοματισμός είναι το κλειδί, σε έναν κόσμο όπου τα domains λήγουν καθημερινά και οι απομακρυσμένοι ιστότοποι παραβιάζονται κάθε δευτερόλεπτο.
Τώρα, ίσως σκέφτεστε: “Εντάξει, οι κατεστραμμένοι σύνδεσμοι είναι ενοχλητικοί, αλλά είναι πραγματικά τόσο μεγάλο πρόβλημα;” Η απάντηση είναι ένα ηχηρό ναι.
Ζούμε σε μια εποχή που ο ιστός αλλάζει ταχύτερα από ποτέ: Τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης παράγουν μαζικά νέο περιεχόμενο, οι αλγόριθμοι επιλέγουν αυτό που βλέπουμε και οι κακόβουλοι παράγοντες βρίσκουν νέους και πιο εξελιγμένους τρόπους για να μας ξεγελάσουν στο διαδίκτυο. Κάθε σπασμένος ή ληγμένος σύνδεσμος δεν είναι πλέον απλώς ένα αδιέξοδο. Είναι μια ανοιχτή πόρτα για παραπληροφόρηση, απάτες, ακόμη και μεγάλης κλίμακας ψηφιακή (και κοινωνική) χειραγώγηση.
Δείτε επίσης: Hackers μπορούν να εισάγουν κακόβουλο κώδικα στις διαδικασίες των antivirus
Καθώς η τεχνητή νοημοσύνη γίνεται ο μεγαλύτερος διαδικτυακός αναγνώστης (και συγγραφέας) στον κόσμο, ο ιστός από τον οποίο μαθαίνει (και ταυτόχρονα παράγει) γίνεται ολοένα και λιγότερο αξιόπιστος. Όταν οι νόμιμες πηγές εξαφανίζονται ή τα domains τους πέφτουν σε λάθος χέρια, τα εργαλεία Τεχνητής Νοημοσύνης (και οι άνθρωποι πίσω από αυτά) μπορούν να διαδώσουν άθελά τους ψευδείς, ακόμη και κακόβουλες πληροφορίες. Ένας σύνδεσμος που κάποτε οδηγούσε σε μια αξιόπιστη ειδησεογραφική αναφορά θα μπορούσε, από τη μια μέρα στην άλλη, να οδηγήσει σε έναν ιστότοπο ηλεκτρονικού “ψαρέματος” (phishing) ή σε ένα deep-fake που δημιουργείται από την Τεχνητή Νοημοσύνη. Σε ορισμένες περιπτώσεις, θα μπορούσε ακόμη και να ξαναγράψει το παρελθόν.
Αυτό δεν είναι απλώς άβολο. Είναι εντελώς επικίνδυνο.
Πέρα από τους κινδύνους ασφαλείας, συμβαίνει και κάτι άλλο: η αργή διαγραφή του ψηφιακού μας ιστορικού. Το διαδίκτυο κάποτε φαινόταν ως ένα είδος ζωντανής βιβλιοθήκης. Σήμερα, οι παλιοί διακομιστές με κρίσιμες πληροφορίες κλείνουν, τα αρχεία εξαφανίζονται και ο πρώιμος ιστός εξαφανίζεται σύνδεσμο προς σύνδεσμο. Όταν αυτές οι συνδέσεις σπάνε, χάνουμε περισσότερα από πληροφορίες. Χάνουμε το περιεχόμενο, τη μνήμη και την εμπιστοσύνη.
Γι’ αυτό έχει τόσο μεγάλη σημασία αυτό που κάνει αυτή η μικρή ομάδα Ελλήνων. Δεν επιδιορθώνουν απλώς κατεστραμμένους συνδέσμους. Προστατεύουν αθόρυβα τη συνέχεια του ίδιου του ιστού. Σε μια εποχή όπου τόσο πολύ διαδικτυακό περιεχόμενο είναι τεχνητό ή φευγαλέο, η αποστολή τους είναι αναζωογονητικά ανθρώπινη: να διατηρούν την αλήθεια, να διαφυλάσσουν ό,τι είναι πραγματικό και να διασφαλίζουν ότι όταν κάνετε κλικ σε έναν σύνδεσμο, μπορείτε ακόμα να εμπιστεύεστε πού σας οδηγεί.
Δεν είναι αυτός ο ορισμός ενός σύγχρονου ελληνικού έπους;
Πηγή: greekanalyst.substack.com
