Ο Άρης είναι σήμερα μια ψυχρή έρημος που αποτελείται κυρίως από βράχους και σκόνη. Κάποτε, όμως, ο κόκκινος πλανήτης είχε ποτάμια, λίμνες, ίσως και ωκεανούς με αμμώδεις παραλίες. Μάλιστα, το κινεζικό ρόβερ Zhurong φέρεται να βρήκε στοιχεία για μια από αυτές τις χαμένες παραλίες του Άρη, εντοπίζοντας ρηχές αμμώδεις πλαγιές που διατηρούνται τέλεια 10 μέτρα κάτω από την επιφάνεια του πλανήτη. Το ρόβερ μέτρησε παχιά στρώματα άμμου, με ελαφρά κλίση προς τη βραχώδη ακτή, σαν να ξεβράστηκε από κύματα ωκεανού.
“Οι δομές αυτές δεν μοιάζουν με αμμόλοφους. Δεν μοιάζουν με κρατήρα πρόσκρουσης. Δεν μοιάζουν με ροές λάβας. Τότε αρχίσαμε να σκεφτόμαστε τους ωκεανούς“, δήλωσε ο καθηγητής Michael Manga, από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια. “Ο προσανατολισμός αυτών των χαρακτηριστικών είναι παράλληλος με αυτό που θα ήταν η παλιά ακτογραμμή. Έχουν και τον σωστό προσανατολισμό και τη σωστή κλίση για να υποστηρίξουν την ιδέα ότι υπήρχε ένας ωκεανός για μεγάλο χρονικό διάστημα για να δημιουργηθεί η αμμώδης παραλία“.
Δείτε επίσης: Το κόκκινο χρώμα του Άρη μπορεί να έχει διαφορετική εξήγηση
Αυτή η αρχαία ακτογραμμή που εντοπίστηκε στον Άρη φαινόταν να βρίσκεται μέσα σε έναν κρατήρα πρόσκρουσης πλάτους 3.300 χιλιομέτρων που ονομάζεται Utopia Basin. Το Utopia Basin είναι ο μεγαλύτερος γνωστός κρατήρας σε ολόκληρο το ηλιακό σύστημα και οι επιστήμονες είχαν υποθέσει ότι εκεί μπορεί κάποτε να υπήρχε ένας αρχαίος ωκεανός. Σκέφτηκαν ότι ο γκρεμός με θέα τη διαδρομή του Zhurong μπορεί κάποτε να ήταν η ακτογραμμή του.
Και πράγματι, με βάση τα δεδομένα από το Zhurong, τα οποία ερευνούν ακόμη οι ερευνητές, αυτή η εικασία ήταν σωστή.
Κατά μήκος της διαδρομής του Zhurong, το ραντάρ του που διεισδύει στο έδαφος, εκπέμπει ραδιοκύματα σε βάθος 80 μέτρα κάτω από το έδαφος του Άρη. Ο τρόπος με τον οποίο αυτά τα ραδιοκύματα αντανακλώνται πίσω στο όργανο αποκάλυψε υπόγεια χαρακτηριστικά, όπως τα όρια μεταξύ στρωμάτων βράχου και ιζήματος. Δέκα μέτρα κάτω από την επιφάνεια, το ραντάρ αποκάλυψε λεία, με ήπια κλίση στρώματα άμμου. Αυτά τα στρώματα φαίνονται να τρέχουν παράλληλα με τον βραχώδη γκρεμό και υψώνονται προς αυτόν τον βράχο με μια ρηχή κλίση 15 μοιρών – η οποία είναι χαρακτηριστική των παραλιών στον πλανήτη Γη.
Δείτε επίσης: NASA Curiosity: Κόκκινα και πράσινα σύννεφα στον ουρανό του Άρη
Η θαμμένη παραλία θα μπορούσε να αντιπροσωπεύει την πρώτη απόδειξη ενός αληθινού ωκεανού στον Άρη, ο οποίος μπορεί να υπήρχε εκατομμύρια χρόνια και να ήταν αρκετά μεγάλος, ώστε να αφήσει πίσω του τα παχιά στρώματα άμμου που εντοπίστηκαν. Και αυτός ο ωκεανός πρέπει να τροφοδοτήθηκε από ποτάμια, σύμφωνα με τους επιστήμονες, καθώς αυτά τα ποτάμια θα είχαν ρίξει ιζήματα στον ωκεανό. Τα κύματα θα είχαν εξαπλώσει αυτό το ίζημα κατά μήκος της ακτής, σχηματίζοντας μια παραλία που θα μας ήταν εντυπωσιακά οικεία.
“Οι ακτές είναι εξαιρετικές τοποθεσίες για να αναζητήσετε στοιχεία της προηγούμενης ζωής“, δήλωσε ο Benjamin Cardenas, γεωεπιστήμονας στο Pennsylvania State University. “Πιστεύεται ότι η παλαιότερη ζωή στη Γη θα μπορούσε να έχει ξεκινήσει σε τοποθεσίες όπως αυτή“.
Οι ερευνητές δημοσίευσαν τα ευρήματά τους στο περιοδικό Proceedings of the National Academy of Sciences.
Δείτε επίσης: NASA: Το Perseverance συνέλεξε ένα μοναδικό βράχο στον Άρη!
Η ανακάλυψη μιας αρχαίας παραλίας στον Άρη από το κινεζικό ρόβερ ενισχύει την υπόθεση ότι ο Άρης θα μπορούσε να είχε φιλοξενήσει ζωή στο παρελθόν. Αυτό ανοίγει νέους δρόμους για τη μελλοντική εξερεύνηση του πλανήτη, καθώς οι επιστήμονες θα μπορούσαν να επικεντρωθούν σε περιοχές που πιθανώς είχαν νερό, αναζητώντας ίχνη μικροβιακής ζωής.
Περιοχές με ενδείξεις παλαιών υδάτινων σωμάτων μπορεί να θεωρηθούν ως προτεραιότητες για την εγκατάσταση βάσεων σε μελλοντικές επανδρωμένες αποστολές, καθώς θα μπορούσαν να παρέχουν φυσικούς πόρους, απαραίτητους για την επιβίωση των αστροναυτών.
Ταυτόχρονα, η ανακάλυψη ενισχύει την ανάγκη για την ανάπτυξη τεχνολογιών που θα επιτρέπουν τη λεπτομερή ανάλυση του αρειανού εδάφους και των πετρωμάτων. Η κατανόηση της γεωλογικής ιστορίας του Άρη μπορεί να προσφέρει πολύτιμες πληροφορίες για το πώς εξελίχθηκαν οι συνθήκες στον πλανήτη και πώς αυτές μπορεί να επηρεάσουν τη μελλοντική ανθρώπινη παρουσία.
Πηγή: www.space.com
