Ερευνητές προτείνουν την ανάπτυξη μιας πρωτοποριακής συστοιχίας δορυφόρων με την ονομασία StormWall, η οποία θα μπορούσε να προστατεύει τη Γη από τις καταστροφικές συνέπειες των ισχυρότερων ηλιακών υπερκαταιγίδων, απέναντι στις οποίες σήμερα διαθέτουμε ελάχιστα μέσα άμυνας. Η ιδέα βασίζεται στη δημιουργία ενός τεράστιου «αερόσακου» στο διάστημα, που θα λειτουργεί ως προστατευτική ασπίδα για τον πλανήτη, αποτρέποντας ζημιές που θα μπορούσαν να ανέλθουν σε τρισεκατομμύρια δολάρια. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η υλοποίηση του σχεδίου είναι τεχνικά εφικτή.
Δείτε επίσης: Γιγαντιαία ηλιακή έκλαμψη, εκτινάσσει στεφανιαία μάζα
Τα τελευταία χρόνια, καθώς ο Ήλιος βρίσκεται στη φάση της μέγιστης δραστηριότητας του περίπου 11ετούς ηλιακού κύκλου, γνωστής ως ηλιακό μέγιστο, η Γη έχει δεχθεί δεκάδες ηλιακές καταιγίδες. Τα φαινόμενα αυτά προκαλούνται συνήθως από τεράστιες εκτοξεύσεις πλάσματος, τις λεγόμενες στεμματικές εκτινάξεις μάζας (CMEs), που συχνά ακολουθούν ισχυρές ηλιακές εκλάμψεις. Αν και οι καταιγίδες αυτές χαρίζουν εντυπωσιακά σέλας, μπορούν επίσης να προκαλέσουν σοβαρές διαταραχές στις τεχνολογικές υποδομές.
Περίπου μία φορά κάθε εκατό χρόνια, ο Ήλιος εκδηλώνει μια εξαιρετικά ισχυρή υπερκαταιγίδα, όπως το περίφημο Συμβάν Carrington του 1859, η ένταση της οποίας ξεπερνά κατά πολύ εκείνη μιας συνηθισμένης στεμματικής εκτίναξης μάζας. Εάν ένα αντίστοιχο γεγονός συνέβαινε σήμερα, θα μπορούσε να θέσει εκτός λειτουργίας τους δορυφόρους που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από τη Γη, να εκθέσει τους αστροναύτες σε επικίνδυνα επίπεδα ακτινοβολίας, να προκαλέσει εκτεταμένες βλάβες στα δίκτυα ηλεκτροδότησης και ακόμη και να διαταράξει τη λειτουργία του διαδικτύου. Μέχρι σήμερα, η βασική μας άμυνα περιορίζεται στην καλύτερη πρόβλεψη τέτοιων φαινομένων και στη θωράκιση των διαστημικών και επίγειων υποδομών.
Ωστόσο, νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στις 2 Ιουνίου στο επιστημονικό περιοδικό Space Weather προτείνει μια πιο ενεργητική στρατηγική προστασίας.
Δείτε ακόμα: Η ισχυρότερη ηλιακή έκλαμψη του 2025 επηρεάζει Ευρώπη και Ασία
Σύμφωνα με την πρόταση, έξι δορυφόροι μεγέθους λεωφορείου θα τοποθετηθούν σε γεωσύγχρονη τροχιά, περίπου 36.000 χιλιόμετρα πάνω από τη Γη. Σε αυτό το ύψος, πολύ ψηλότερα από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό και τους περισσότερους άλλους δορυφόρους, θα παραμένουν σε ετοιμότητα μέχρι να εντοπιστεί μια ιδιαίτερα ισχυρή ηλιακή καταιγίδα. Όταν συμβεί αυτό, θα απελευθερώνουν μεγάλες ποσότητες αερίου στα όρια της μαγνητόσφαιρας της Γης, δημιουργώντας ένα εκτεταμένο νέφος πλάσματος που θα λειτουργεί σαν προστατευτικό «μαξιλάρι», απορροφώντας μέρος της ενέργειας και εκτρέποντας την πορεία της εισερχόμενης στεμματικής εκτίναξης μάζας.
Οι προσομοιώσεις της ερευνητικής ομάδας δείχνουν ότι αυτό το «τείχος» πλάσματος StormWall θα μπορούσε να μειώσει την ένταση μιας ηλιακής υπερκαταιγίδας κατά περισσότερο από 50%. Αν και δεν θα εξουδετέρωνε πλήρως τις επιπτώσεις της, θα μπορούσε να αποτρέψει τα πιο καταστροφικά σενάρια, λειτουργώντας με τρόπο αντίστοιχο με έναν αερόσακο σε τροχαίο ατύχημα.
Όπως εξήγησε στο περιοδικό Science ο συν-συγγραφέας της μελέτης, φυσικός του Διαστήματος Ντάνιελ Γουέλινγκ από το Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, το σύστημα θα μπορούσε να παρομοιαστεί με την εγκατάσταση ενός «αερόσακου» στη μαγνητόσφαιρα της Γης, ο οποίος θα απορροφά μέρος της ενέργειας της εισερχόμενης ηλιακής καταιγίδας.
Δείτε επίσης: Solar Orbiter: Πρώτες εικόνες το νότιου πόλου του Ήλιου
Δεδομένου ότι σήμερα δεν υπάρχει αποτελεσματικός τρόπος προστασίας από τόσο ακραία ηλιακά φαινόμενα, οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι η ανάπτυξη ενός τέτοιου αμυντικού συστήματος είναι ιδιαίτερα σημαντική και θα πρέπει να προχωρήσει το συντομότερο δυνατό.
